Ruşen Yollarda

Bozcaada / Temmuz-2010

2010-08-01T23:17:00.000-07:00

Tekira'da Yeni Yıl Esintileri

2009-12-27T11:27:00.000-08:00

Tekira, çok değil daha geçen yıl Tekirdağ'da inşa edilmiş olan büyük bir alışveriş merkezi. İçinde marka mağazaların yanı sıra fast foodlar, restaurantlar, sinema ve bir de Carrefour var. Büyük şehirlerdeki mall'lar gibi...
Gelişi ile Tekirdağ'a hatta Trakya'ya büyük bir renk kattı. Ne zaman gitsem tıklım tıklım.

Bu sabah eşimle yılbaşı öncesi bir Tekirdağ gezisi yapalım dedik. Ve otomobilimize atlayıp soluğu Tekirdağ'da aldık. Kumbağ ve Barbaros başta olmak üzere sahilini, çarşısını ve Maxi'yi de gezdikten sonra, kendimizi Tekira'ya atıp o ışıl ışıl, rengarenk ambiyansın kucağına bıraktık.

Eve geldiğimde çektiğim fotoğrafları pc me aktarırken gördüm ki, günboyu 400'e yakın fotoğraf çekmişim... :) Bunların yalnızca yetmiş tanesi Tekira'ya ait... :))

Merak etmeyin hepsini buraya aktarmayacağım... Hatta Tekira'daki yeni yıl süslerinin dışındaki fotoğrafları hiç eklemeyeceğim. Hem sayfayı tıka basa doldurmamak için hem de ayrıcalığı olmayanları şimdilik bekletmek için.... Çünkü yılın hangi günü gitsem o görüntüleri yeniden yakalayabilirim... Ama Tekira'daki ambiyansı bir sonraki yılbaşına dek yakalayabilmem mümkün değil... Gelecek yıl belki aynı dekorasyonu da uygulamayabilirler...
Öyle hoş ve renkli görüntülerdi ki, sizlerle de paylaşmak istedim... Bir şey daha istedim bugün... Yeniden çocuk olmak. :)))
Şimdiki çocuklar çok şanslı çok! Kıskanmadım desem yalan olur. :)))

Ah o trende ben de olsaydım!... :))

Karlı Bir Günden Yol Manzaraları

2009-12-13T10:15:00.000-08:00

Yıllardır doğru düzgün kar yağmayan Gelibolu'ya bu gece lapa lapa kar yağdı. Sabah uyandığımızda her tarafı bembeyaz görünce içimizde bir sevinç sormayın gitsin. :)
Günlerdir sağlık nedeniyle bir dinlenme evresinde olmama rağmen bu anın keyfini çıkarmak için sımsıkı giyinip otomobilimize atlayarak eşimle yollara düştük. Öyle her yer aman aman kar kaplı değildi ama son yıllarda gördüğümüz en karlı gün olduğu için nerede kar gördüysek bastık deklanşörlerimize... :))

İlk istikamet İskele Meydanı oldu. Karlı Liman'dan bir kaç kare...

Ardından Gelibolu sokaklarını turladık şöyle bir...

Ve yönümüzü dosdoğru Koru Dağı'na çevirdik... En çok kar orada olacaktı tabii ki... :)

Size ilginç bir rastlantıdan söz etmek istiyorum. Biz Keşan'a çok sık gidip gelmekteyiz. Dolayısıyla şehirlerarası yolda ilginç görüntülerle karşılaşıyoruz çoğu zaman. Bunlardan biri de bu yolu yürüyerek gidip gelen yaşlı bir amca... Normal zamanda onu yürürken gördüğümüzde "amca yine yürüyor, ne güzel" den öteye gitmeyen sözlermiz bugün "vay canına, bu havada bile yürüyor, bravo amcaya!" gibi şaşkınlık ve övgü dolu sözlerle yer değiştirdi... Biz Koru Dağı'nı aşıp Keşan'a doğru yamaçta yol almaktaydık ki amca o soğukta, başı başlıksız, boynu kaşkolsuz, yaka bağır açık, tıpkı bir pehlivan gibi dağın tepesine doğru yürümekteydi... 40-50 dakika kadar Kipa'da geçirdiğimiz süreden sonra dönüş yoluna düştüğümüzde amcayı dağı aşmış Gelibolu sınırına geçmiş vaziyette yürürken bulduk... Yaklaşık 1,5 saat gibi bir sürede tepeyi yaya olarak aşmış, aynı şevkle ve hızla yoluna devam etmekteydi...

İşte gidiş yolumuzdaki karşılaşmamızdan bir kare... (Dönüş yolunda karşı şeritteydik ve arkasını görebiliyorduk.)
Sen çok yaşa pehlivan amca! (ismi ne çok yakıştı değil mi? :)) )

Geç vakte kalıp dağda kara yakalanmamak için bu kez ilçe merkezine girmeden dosdoğru Kipa'ya gittik... Kısa süreli bir alışveriş yaptık ve aynı yolu gerisin geriye döndük... Keşan'da da Gelibolu'daki gibi öyle aman aman fazla bir kar yoktu sanırım. Şehir içini göremesek de Çamlıkent ve Otogar taraflarından edindiğimiz intiba bu yönde oldu...
işte Kipa'ya giderken yol üstünden bir kaç kare...

Karlı bir günü kar tadında yaşamak bu olsa gerek... :)
Rutin günlerimize renk kattığı için sabahımıza süpriz olarak düşen kar taneciklerine çok teşekkürler....
Son kareler Kipa'dan yılbaşı temalı görüntüler...

Bergama Müzesi

2009-11-21T00:00:00.001-08:00

1924 yılında kurulan Bergama Müzesi, Türkiye'nin ilk depo ve etnografya müzelerinden biridir. Asklepieon, Akropol, Bazilika, Allianoi ve civardaki kazılardan çıkarılan eserlerin sergilendiği Müze bu günkü binasına 1936 yılında taşınmıştır.

Erken Tunç Döneminden Bizans Dönemi'ne kadar bir çok tarihi eseri görmenin mümkün olduğu Bergama Müzesi'nde heykeller, büstler, lahitler, seramik eşyalar, sikkeler, süs eşyalarının yanı sıra, yöresel kilim ve giysilerin sergilendiği bir etnografik köşe de mevcut.

Müze de ayrıca, bugün Berlin’deki Pergamon Müzesi’nde bulunan ünlü Zeus Sunağı'nın bir maketi görülebiliyor.

Metin Kaynağı: bergama.bel.tr

Fotoğraflar: Ruşen Ergün

Bazilika

2009-11-20T23:39:00.001-08:00

Hristiyanlığın ilk 7 kilisesinden biri olarak adı İncil'de de geçen Bazilika'ya, M.S. II. Yüzyıl’da Roma İmparatoru Hadrianos tarafından mitolojik tanrı Serapis'e adanarak yapıldığı için Serapis Tapınağı da denmektedir.

Bergama’da şehir içinde bulunan Bazilika, kırmızı renkli tuğladan inşa edildiği için halk arasında Kızıl Avlu olarak bilinir.

Ana binası 60x26 metre olan ve Anadolu'nun en görkemli dini yapılarından biri olarak dikkat çeken Bazilika'nın altından Selinos Deresi akmaktadır. Bu özelliğiyle gezginlerin dikkatini çeken Bazilika çevresine ‘ne yerde ne gökte mahallesi’ denmektedir.

Bazilika'nın içine Bizans Döneminde bir de kilise inşa edilmiştir.

Bazilika yüzyılların ardından, son iki yıldır Mayıs aylarında 1. Patrik Barthelemeos tarafından düzenlenen ayine ev sahipliği yapmaktadır.

Metin Kaynağı: bergama.bel.tr

Fotoğraflar: Ruşen Ergün

Asclepion -2

2009-11-20T23:27:00.001-08:00

Fotoğraflar: Ruşen Ergün

Asclepion -1

2009-11-20T23:16:00.000-08:00

Bergama Asclepion’u Eskiçağ’da Epidaurus ve Kos’taki örneklerine eşdeğer önemde bir sağlık tedavi merkezi idi. Pausanias’a göre Bergama’da ilk Asclepios Tapınağı M.Ö 4.yy’ın ilk yarısında kurulmuştu. Kazılarda kutsal yerin M.Ö 4 yy’dan beri var olduğu ve Hellenistik Dönemde geliştiği saptanmıştır. Ancak Asklepion en parlak devrini M.S II. yy’da yaşamıştır

Roma Çağında şehirden Asclepion’a bir kutsal yol ile gidiliyordu. Kutsal yol propylon avlusunda son bulur. Propylon avlusunun üç yanı Korint tarzında sütunlu galerilerle çevrilidir. Propylon M.S II. yy ‘da bir tarihçi olan Konsül Claudius Charax tarafından yaptırılmıştı.

Asclepios Kutsal Alanı, galerili avlusu, 3500 kişilik tiyatro yapısı, İmparator Hadrianus’a ait kült salonu, kütüphanesi, yuvarlak planlı Ascepios Tapınağı ile Roma Dönemi’nde oldukça önemli bir sağlık merkeziydi. Güney kesiminde Hellenistik Dönemden kalma üç küçük tapınak ile uyku odaları, kutsal kaynak ve havuzlar bulunmaktadır. Kutsal kaynak yanında burada tedavi gören hastaların soğuk ve sıcak havadan korunmasını sağlamak amacıyla uzun bir yer altı tüneli yapılmıştır.

Bu yer altı tünelinin hemen kuzeyinde yuvarlak planlı Asclepios Tapına’ğı yer alır. Bu tapınak Roma’daki Pantheon örnek alınarak M.S 150 yıllarında Konsül L.C Rufinus tarafından yaptırılmıştır. Sütunlu bir girişi bulunmaktadır. Tapınğın içinde dönüşümlü olarak 7 tane niş sıralanmaktadır. Girişin karşısındaki nişte tanrı Asklepios’un Kült Heykeli bulunmaktaydı.

M.S II. yüzyıl ortalarında burada 13 yıl kalmış olan hatip Aelius Aristides’ten tedavi şekillerini ve yöntemlerini öğrenmekteyiz. Burada genellikle telkin ve fizyoterapinin bugün halen kullanılmakta olan çeşitli şekilleri uygulanmakta idi. Kutsal sudan içilmesi, su ve çamur banyoları, açlık-susuzluk kürleri, şifalı otlar, kremlerle yağlanma başlıca tedavi yöntemleri idi.

Metin Kaynağı: Fotokritik

Fotoğraflar: Ruşen Ergün

Acropol -3

2009-11-16T10:20:00.000-08:00

Bir çok ören yerinde olduğu gibi Acropol'deki eserlerden taşınabilenler de birileri tarafından toplanıp yurt dışına kaçırılmış . Bunlardan biri de Zeus Sunağı...

Sunak Acropol'deki kazıların öncüsü Carl Humman tarafından düzgün bir biçimde kesilip parçalara ayrılarak Almanya'ya kaçırılmış. Halen Berlin Müzesi'nde sergileniyor. İşin ilginç tarafı, bu hırsızlığı yapan Carl Humman ise vasiyeti üzerine Acropol'e gömülmüş ve mezarı da burada imiş!

Bize de Zeus Sunağı'nın maketini seyretmek kalmış. Bu maket halen Bergama Müzesi'nde ziyaretçilerini bekliyor...

Acropol -2

2009-11-16T10:10:00.000-08:00

Acropol -1

2009-11-11T23:22:00.000-08:00

Bergama'da en önce görülmesi gereken yerlerin başında Acropol geliyor. Ülkemizin ve dünyanın diğer tüm acropollerinde olduğu gibi bu acropol de yükseklere kurulmuş, kıvrım kıvrım, daracık bir otoyolda ilerleyerek varıyoruz acropole. Antik kentin günümüze dek gelen parçaları Knidos'taki gibi çok fazla paramparça olmamış, kent daha bir gözle görülür durumda.

Girişte hediyelik eşyaların satıldığı küçük bir reyon ve danışma mevcut. Müze kartımızı göstererek o büyülü mekana adım atıyoruz.

İşte ilk kareler...

Antik adıyla Pergamon şehrinin ilk yerleşim alanı Akropoldür.Akropol Yukarı Kent anlamına gelen Akropol ören yerinde 1874 yılında başlayan kazılarda görkemli şehir ile birlikte bir çok eser ortaya çıkarılmıştır. Şehrin en yüksek yerinde kral ailesinin ve ileri gelenlerinin yaşadığı saraylar ve tapınaklar bulunurken, halkın ise aşağı şehirde yaşadığı anlaşılmaktadır. Akropolün en görkemli eseri, Pergamon Kralı II. Eumenes tarafından Galatlara karşı yapılan savaşın kazanılmasının anısına inşa edilen Zeus Sunağıdır. Ancak Zeus Sunağı, bundan yaklaşık 130 yıl önce, Alman kazı ekibi tarafından Berline götürülmüş olup, Akropolde sadece kaideleri bulunmaktadır.akropol Akropolde ayrıca, bu gün de dünyanın en dik tiyatrosu özelliğindeki 15 bin kişilik bir tiyatro, antik çağın ünlü 200 bin ciltlik Bergama Kütüphanesiınin kalıntılarıyla birlikte, saraylar ve tapınaklar bulunmaktadır. Kalenin doğu duvarı boyunca kralların oturdukları saraylar ve bağlı yapılar yer almaktadır. Bunlar Akropolün en yüksek kesimini kaplar ve bugün yalnız temelleri kalmıştır. Sarayların üst yapıları oldukça sade ve planları prestilli ev tipindedir. Odalar sütun bir avlu çevresinde toplanmıştır. Sarayların Bergama krallarının adlarıyla anılması genel kazı buluntularına dayanmaktadır. Çünkü yazıtlarda bir belge ele geçmemiştir. En kuzeydeki yapı grupları kuzeyden güneye doğru I. Attalos, I. Eumenes, II. Attalosun sarayları olarak anılır. En güneydeki büyük sarayda yapı taşı olarak kullanılan Bergama sunağının taşları tarihler için ipucu olmaktadır. Bu sarayın kuzeydoğu köşesinde mozaik döşemeli bir sunak bölümü yer alır. Kuzeybatı odasında da mozaik süslere rastlanmış ve sanatçı Hephaistion imzasını taşımaktadır. Sarayların kendi gereksinmeleri için iki sarnıcı bulunmaktadır.

Metin Kaynağı: www.websamba.com/bergamaturkey/bergama.htm

Fotoğraflar: Ruşen Ergün

Bergama'dan Kapılar ve Pencereler

2009-11-10T23:58:00.000-08:00

Bergama'nın Ramazan Helvası

2009-11-10T23:46:00.000-08:00

Gezi süremizin ramazana denk gelmesi ile birlikte Bergama'ya özgü, yalnızca ramazanda satışa sunulan, ünlü Ramazan Helvası ile de tanışmış olduk. Bu tatlıyı satan dükkanlar dolup dolup boşalıyordu, belli ki ilçe halkı bayılıyor bu tatlıya. Bayılınmayacak gibi de değil hani. Renklerindeki ve görünümündeki albeniye bakar mısınız? Immmhhhhh! :)

Dip not: Türkmenlerin Zülbiye isimli tatlısı ile bir ortaklığı var mı bilmiyorum. Pembe rengi dışında görüntüsü Zülbiye ile aynı.

Tarihle İçiçe; Küçük, Şirin Bir İlçe: Bergama

2009-11-10T22:44:00.000-08:00

Tatilde olmak çoğu zaman doğayla başbaşa olmaktır. Yazsa deniz kenarları ya da yaylalara sığınırız, kışsa karlı dağlara, ormanlara... Bergama bu yöndeki ezberimizi bozan ve tarihle içiçe olunarak da güzel bir tatil geçirileceğinin örneğini veren küçük, şirin bir ilçe.

Marmaris, Datça ve Knidos'tan sonra, dönüş yolumuzda uğrayabildiğimiz iki günlük süre, o tarihi dokuyu doya doya duyumsamak için hiç yetmedi desem yeridir. En az 5-6 gün kalmak isterdim. Çünkü öyle koşuşturmacalı bir gezi oldu ki, gelmişken şunu da görelim, şuraya da gidelim, diyerek sanki jet hızında yaşadık iki günü... :)) Buna rağmen çok keyifli geçtiğini söylemeliyim.

Acropol, Asklepeion ve Kızıl Avlu, Bergama'da kesinlikle görülmesi gereken üç tarihi mekan, biz bunların yanına bir de ilçedeki müzeyi ekledik. Tabii bir de ilçe merkezinin kendisini...

İşte ilçeden ilk kareler...

Marmaris'te Başıboş Eşekler

2009-11-08T00:42:00.000-08:00

Marmaris'in ilginç özelliklerinden biri de yabani eşeklerin başıboş biçimde dolaşıyor olmaları. Onları ağaçların arasında ve yol kenarlarında görmeniz mümkün. Ben en çok Aksaz Marmaris arasında gördüm. Gerçekten de çok yabaniler. Otomobili durdurduğumuz anda uzaklaşmaya başlıyorlar hemen. Yalnızca bir kerecik görüntüleyebildim, fotoğraf makinem elimde hazırdı, durduğumuz anda deklanşöre bastım hemen, yine de epeyce uzaklaşmışlardı.

Bu sevimli şeyler uzaklaşırken bir de dönüp arkalarına bakmıyorlar mı! :))

Cennetten Bir Köşe: Aksaz

2009-11-07T23:27:00.000-08:00

Aksaz Marmaris'e 26 km. uzaklıkta, tam anlamıyla cennetten bir köşe. Denize dek uzanan ulu kızılçam ağaçları ile yeşille mavinin huzur içinde yaşadığı, gözlerden uzak enfes bir koy. Deniz Kuvvetleri'ne bağlı bir askeri üs ve bu üsse bağlı birimlerin dışında, kocaman bir de askeri kampı var; tam kapasite bir tatil köyü.

Devamını fotoğraflar anlatsın. :)

Marmaris'ten Kapılar ve Pencereler

2009-11-07T04:07:00.000-08:00

Marmaris'ten Kapı Tokmakları

2009-11-07T04:03:00.000-08:00

Marmaris Müzesi

2009-11-06T23:15:00.000-08:00

Müze, Marmaris Kalesi’nin içinde yer alıyor, kale denize yakın ama yüksek bir tepeye inşa edilmiş. Kalenin geçmişine dair en eski bilgi Evliya çelebi’nin Seyahatname’sine dayanıyor. Kanuni Sultan Süleyman Rodos seferine çıkmadan önce burasını bir askeri üs olarak kullanmış. Daha yakın kaynaklardan edinilen bilgilere göre; kale 1. Dünya Savaşı sırasında epeyce bir zarar görmüş, Fransızların top atışları ile surlarının çoğu yıkılmış. Restore edilmesi ise çok yeni bir tarihe dayanıyor, 1980 den sonra ancak restore edilebilmiş kale. 1991 yılında da içinde yapılandırılan küçük boyutta bir müze hizmete açılmış.

Ege'de Pırıl Pırıl Bir İnci: Marmaris

2009-11-06T01:35:00.000-08:00

Marmaris'e yolunuz düşerse ne yapıp edin, gezmedik yerini bırakmayın. Ben öyle yaptım. :))

İşte o anlardan bazıları:

Bir Masal Kenti: Knidos

2009-11-04T00:56:00.000-08:00

Datça, Knidos arası 35 km. Yalnızca tek aracın sığabileceği denli dar bir yol bu. Üstelik son 5-6 kilometresi toprak... Yol üstünde badem ve zeytin ağaçları ile bezeli küçük küçük köyler var.

Knidos'un sit alanı Yazı Köyü ile başlıyor... Tarihsel dokunun anlamını derinden duyumsamamız da...

Yazı Köyü'ndeki teyzelerin satış stantlarına uğramadan edemiyoruz... satışa sunulan ürünlerin cazibesinin yanı sıra teyzelerin hoş sohbeti ile Yazı Köyü'nde ilk molamızı veriyoruz.

Yazı Köyü badem, zeytin ve keçiboynuzu üretiyor... Stantlarda badem içleri, üzümler, incirler, zeytinyağları, ballar, pekmezler, keçi boynuzları, kekikler daha neler neler...

İşte Yazı Köyü'nün sıcak yüzlü, sıcak yürekli kadınları...

Knidos'a yaklaşırken en önce taş duvarlar (surlar) karşılıyor bizi. Kalıt şehrin en çok ayakta kalabilen bölümleri de bu duvarlar... Bu duvarların günümüze dek en sağlam biçimde kalabilen bölümü ise Büyük Liman'da bulunmakta...Bu duvarların uzunluğu 804 m.

Antik kentin girişinde aracımızı park ediyor ve müze kartımızı görevlilere göstererek Knidos topraklarında yaya olarak yol almaya başlıyoruz. Sol tarafta pırıl pırıl bir deniz, sağ tarafta buram buram tarih ve gökyüzünde ışıl ışıl bir güneş...

Hemen sağ tarafta antik tiyatro kalıntıları... Bazı kaynaklara göre Knidos'ta 4 adet tiyatro bulunmakta imiş. Ancak yapılan kazılar sırasında yalnızca ikisi bulunabilmiş, ki büyük olan da(20.000 kişilik) günümüze sadece bir kaç parça ile ulaşabilmiş. Bu parçaların çoğu da (hemen hemen tüm yabancı arkeologların yaptığı gibi) ilk kazı çalışmalarında bulunan Sir William Gell'in aracılığı ile British Museum'a ve de antika meraklısı insanlara satılmak üzere İngiltere'ye kaçırılmış. Şu an antik alanda yalnızca 5000 kişilik küçük tiyatroyu görebilmek mümkün...

Küçük tiyatronun büyüleyici görüntüsünden sonra bir başka büyüleyici yöne, kente girerken sol tarafta pırıl pırıl parlayan denize dönüyoruz yüzümüzü. Bu; insana huzur veren, sakin ve dingin köşe cennetin minicik bir yansıması olmalı... Yatların demirlenmesi için yapılmış upuzun ahşap iskeleyi ve yeme içme gereksinimini sağlamak için oluşturulmuş bir kaç yapıyı saymazsak, insanoğlunun henüz kirletemediği ender köşelerden biri burası. Açıkta ve iskelede demirli yabancı yatlara bakılırsa yat turizminin o yöredeki uğrak yerlerinden de biri... Kuşkusuz bu turistik gezilerin büyük sebebi antik kent... Yine de salt deniz için dahi gelinse yeridir. Öyle berrak, öyle temiz bir deniz... Şimdilerde yatların, yerli ve yabancı turistlerin mekanı olan bu liman Knidoslular zamanında ticari gemilerin demir attığı Büyük liman adıyla anılan bir liman imiş. Bu limanın sağladığı ticari olanaklar kentin gelişmesine ve zenginleşmesine büyük katkılar sağlamış. Kent dönemin en önemli kentlerinden biri haline gelmiş.

İşte Büyük Liman'dan enfes kareler...

Büyük Liman'da konuklara hizmet veren tek restoran var. Önündeki beton plaja dikkatinizi çekerim... Restoran gereklilik sebebiyle tarihi dokuda yapay bir görünüm olarak hoş görülebilir ama plajın tamamen betonlaştırılmış olması bana göre tarihe, denize ve doğaya saygısızlık... O güzelim kumsalı neden taşlaştırmışlar ki?

Büyük Liman'ı arkamızda bıraktıktan sonra yeniden ören yerine doğru yol alıyoruz. daha önce de dediğim gibi öyle aman aman ayakta duran tarihi objeler ve yapılar yok... Hatta her şey yerle bir olmuş gibi... darmadağınık... O dağınıklıktan dağarcığınıza ne katabilirseniz artık... Küçük Tiyarto'nun hemen ilerisindeki sütun ve taş parçalarının yer aldığı bir alana doğru yürüyoruz. Bu gördüğümüz dağınıklığın yerinde bir zamanlar çarşılar, kiliseler, tapınaklar ve daha neler neler olduğunu düşününce bu alana yapılmış olan tahribatın büyüklüğü ikimizi de ürkütüyor doğrusu... Yazık ki; birileri antik kenti ortaya çıkarma işine soyunurken arka planda eser kaçakçılığı yapmış... Bu taşıma serüveni arkeologlarla sınırlı kalmamış deniz yolu ile Knidos'u görmeye gelen herkes, artık eline oymalı taş parçası mı, sütun mu, heykel mi ne geçmişse gücünün yettiğini alıp buralardan uzaklara götürmüş... Köylüler mermerleri kireç imalatında, Kavalalı paşamız da sarayında kullanmaya kalkınca geriye bu harabe kalmış...

Küçük Tiyatroyu ve Büyük Limanı gerilerde bırakıp içerilere doğru yürüdüğümüzde iki seçenek sunuyor yol bize. Ya sağ tarafımızda uzanan tarihi yoldan kalıntıların arasına doğru yol alacağız(1) ya da denize paralel yürüyerek az ilerideki manzarayı seyre dalacağız...(2) İkincisinde karar kılıyoruz.

(1)

(2)

Ve hemen yanıbaşımızda Küçük Liman... Bu liman askeri amaçlar için kullanılmış. İçine 20 trireme (üç kürekli savaş gemisi) alabiliyormuş ve girişi zincirlerle kapatılıyormuş.

Limanda günümüze dek oldukça sağlam gelebilmiş iki kule var. Aşağıdaki fotoğrafta kulelelerden birini görmektesiniz...

Küçük Limanın manzarasını keyifle izledikten sonra kalıntılara doğru yürüyoruz. Gördüğünüz gibi her şey yerle bir...

Tepeye doğru yürüdüğümüzde Apollon Tapınağı ile Sunağı karşılıyor bizi. Yine tahmin edeceğiniz harabe halleriyle...

Etkin güneş altındaki Knidos gezimizin ören alannındaki bölümünü sona erdirerek, kendimizi bir an önce gölgeye atabilmek ümidiyle inişe geçiyoruz. Yol boyunca yine antik sütunlar...

Antik kentin dönüşünde deniz kenarında, etrafı tel örgülerle çevrilmiş küçük bir bina karşılıyor bizi. Hangi işleve sahip olduğuna dair üzerinde bir tabela ya da yanında, yöresinde herhangi bir açıklama yok. Behçesinde kalıt nesneler olduğu için bir tür müze olabileceğini düşünüyoruz. ha keza, bahçesindeki nesnelerin ne olduklarını açıklayan herhangi bir yazı da yok. Kendimizce anlamlandırmaya çalışıyoruz. Aşağıda gördüğümüz çömlek parçaları antik kapların parçaları olmalı. Gezerken de yerlerde çok daha küçük parçalarını bolca görmüştük. Demek ki Knidoslularda çömlekçilik ve çömlek kullanımı çok yaygınmış.

Kırık çömlek parçalarının yığıldığı duvar dibinin yan tarafındaki diğer duvar dibinde ise bu kez kırık mermer parçaları karşılıyor bizi. Antik sütunların işlemeli bölümleri bunlar.

Bahçede yine anlamlandırmakta zorlandığım antik bir nesne daha vardı. Aslında bu nesneden iki tane daha vardı ama onlar kırık döküklerdi ve günümüze dek tam olarak gelememişlerdi. İçlerinde en bütünlüklü olan aşağıdaki fotoğrafta olandı. Belki o da o dönemlerde kullanıldığı halinden çok eksiktir ama yine de ne olduğuna dair somut bir şekil çizebiliyordu. Ancak somutluk da onu anlamlandırmama yetmedi... Bir fırın mıydı... ya da bir çeşme... veya bir sunak... Sahi neydi bu şey?

Geziden sonraki ilk internet bağlantımda google'a yazdım ve öğrendim. Bu şey anıtsal bir çeşmenin üst parçası imiş...

Knidos gezimizin sona ermesiyle birlikte istemeye istemeye yola düşüyoruz. Bu sıcacık toprakların güler yüzlü başka kadınları karşılıyor bu kez. Emekçi ellerinin sıcaklığı ile...

Not: Knidos'la ilgili daha detaylı bilgi arayanlar burada bulabilirler.

Küçük, Şirin, Mavi Datça

2009-11-03T00:44:00.000-08:00

Marmaris'ten Knidos'a giderken kısa süreli bir uğrayışla dokunabiliyoruz Datça'ya.
Küçük, şirin, mavi bir ilçe... Henüz çevre ilçelerdeki turistik hengameden çok fazla payını almamış, sakin, huzurlu bir yer.

Can Yücel'in memleketinde onu andıran bu amcayı görmek gezinin en güzel sürprizlerinden biriydi.

Datça'nın Yeldeğirmenleri

2009-11-02T00:06:00.000-08:00

Yeldeğirmenlerini ve denizfenerlerini çok seviyorum. Bunda çocukken okuduğum masalların etkisi var sanırım. Datça'da masallardan kaçmış bu yeldeğirmenlerini gördüğümde nasıl sevindiğimi anlatamam. Bu göçkün değirmenlere ayaküstü ne öyküler yazdım. Hem de yeldeğirmenleri ile hiç de ilgisi olmayan Gepetto amcayı, yaşlı bir değirmenci kılığına sokarak. :)) Benim imgelemimdeki yaşlı değirmenciler, Gepetto amca gibi bembeyaz saçlı ve bembeyaz pos bıyıklı adamlar. :))

Neden Donkişot daha sonra aklıma gelir, onu da hiç bilmiyorum. :)

Datça'nın muhteşem yeldeğirmenleri, 200 yıllık bir geçmişe sahip. 1800'lü yılların başında yapılmışlar ve 1970'li yıllara dek tahıl öğütmede kullanılmışlar. Ancak teknolojinin getirdiği yenlikler karşısında daha fazla direnemeyince sahipleri tarafından çürümeye terk edilmişler. Şimdilerde yetkililer tarafından restore edilip en azından restoran işlevi ile yeniden canlandırılmaya çalışılıyorlarmış. Bu çok sevindirici.

Kasım'da Tekirdağ - Tekirdağ'da Kasım

2009-11-01T12:48:00.000-08:00

Truva (Troia) / Çanakkale

2009-10-30T23:57:00.000-07:00

Truva, Çanakkale'ye 30 km. uzaklıkta, Hisarlı tepesine kurulu bir antik kent. Homeros'un İlyada Destanı ile tarih boyunca varlığı bilinmiş ve günümüze dek taşınmış. Bölgede yapılan ilk kazılar da bu destanda sözü edilen Priamos'un efsanevi hazinesini bulmak için gerçekleştirilmiş ve ortaya şu anki Truva antik kenti çıkmış.

Kentin tarihi m.ö 3000 li yıllara dek uzanıyor. Tarihi bilgilere göre kentin sembolü olan Truva Atı'nın öyküsü şöyle:

"Truva Kralı Priamos'un oğlu Paris, Afrodit'in kendisine vaad ettiği Helena'yı almak ister. Afrodit'in tavsiyesi üzerine gemiye binip, Amyklai'ye gelir. Burada Menelaos'un Sarayına kabul edilir. Fakat Menelaos'un sarayda olmaması üzerine, Helena kocasının yerine konukları karşılar. Bu ilk görüşmede Helena Paris'e aşık olur ve kendi rızası ile Paris'in yanında yer alarak Truva'ya kaçar. Karısının zorla kaçırıldığını düşünen Menelaos ve ordusu, Helena'yı tekrar geri alma uğruna 10 yıl boyunca Truvalılar'la savaşırlar. Sonuç elde edilememesi üzerine Truva Kalesini ancak bir savaş hilesi ile alabileceklerini düşünür ve savaşı artık bırakıp, evlerine dönecekleri izlenimi yaratırlar. Bunun üzerine Spartalılar, büyük bir "Tahta At" yaparak, Truvalılara hediye olarak sunarlar. Zafer sarhoşu Truvalılar hediyeyi kabul ederek kutlamalara başlarlar. Gece herkes uyuduğunda, tahta ata gizlenen Spartalı askerler atın içinden çıkarak, kaleyi ele geçirirler.

Truva tarihi alanında kazılar 9 şehri, çeşitli şehir duvarı kalıntılarını, tipik ev temellerini, bir tapınak ve tiyatroyu ortaya çıkarmıştır. Sembolik ahşap Truva Atı bu efsanevi savaşı hatırlatır."

Orijinali çoktan yok olmuş, sembolik Truva Atı

Truva atının az ilerisinde açık alanda sergilenen küpler ve küntler... Küpler birşeyleri saklamak için, bunu anlamlandırmak zor değil ama küntlerin ne işe yaradığını merak ettim doğrusu. Hiç bir yazılı açıklama yoktu bu konuda. Bir kanalizasyon sisteminin parçaları mıydı... Eğer öyleyse ilginç...

Suyundan kana kana içmek için dost yüzlü bir çeşme...

Çok sevilen bir dost ile...

Doğu Kapısı

Athena Tapınağı Tavan Parçası

Truva Evleri Kalıntıları

Kuyu

Rampalı Giriş

Antik kenti rahat gezmek için yakın zamanda yapılmış ahşap merdivenler ve yürüme yolları

Kutsal Alan

Sütunlar

Schliemmann'ın Kuzey-Güney Açması'ndaki yeni kazılar

Bu fotoğrafa konu olan Schliemmann hakkında kısa bir bilgi:

Truva’daki ilk kazılar zengin bir amatör arkeolog olan Henrich Schliemann tarafından yapılmış. Schliemann'ın amacı Homeros’un İliada Destanı’nda okuyup etkilendiği Truva'yı bulmak imiş. 1870 yılında kazılara başlamış. Ancak Truva antik kentini bulmadaki amacı eski bir tarihi ortaya çıkarmaktan çok burada saklı olabilecek Priamos’un efsanevi hazinesine ulaşmakmış. Bu hayal ile yola çıkan Schliemann, Truva II evresindeki kapı ve rampanın yanındaki bir çukurda gerçekten de bir hazine bulmuş. (Truva'daki bu evrelerle ilgili bilgileri birazdan ekleyeceğim. Biliyorsunuz Truva 9 ayrı evreden oluşuyor. Bu evreler de kendi aralarında ayrı ayrı kollara ayrılıyor. Uzunca bir konu. İlgilenenler olabilir düşüncesiyle bu başlığa ekleyeceğim. Ben ilgiyle okudum... Bunu da antr parantez belirteyim) Nerede kalmıştık? Hayalindeki hazineye kavuşan Schliemann, tez elden bu hazineyi ülkemizden kaçırmış. Uzunca bir süre hazinenin nerede olduğu bilinememiş. Bir gün Rusya'daki Puşkin Müzesi'nde ortaya çıkmış hazine. Uzmanlar bu hazinenin, Schliemann'ın zannettiği gibi Priamos'un hazinesi olmadığını savunuyorlarmış. Belki de hak iddia etmememiz için öne sürülmüş bir savdır, kim bilir!

Müzik Tiyatrosu

Duvar ve Sütun Parçaları

Kale Surları

Mendirekte Dost Yüzler

2009-10-30T02:21:00.001-07:00

Çanakkale sahilinde,

Kilitbahir feribotlarının kalktığı ve yanaştığı yer...

Tam karşıda, mendireğin üstünde,

Dost yüzlü graffitiler...

Edebiyatımızın mihenk taşlarına selam ile...

Yıllardan Sonra Boğaz'da Lüfer Akını...

2009-10-27T06:55:00.000-07:00

Yıllardan 2009, aylardan Ekim...
Uzun yıllardan sonra ilk kez bu kadar yoğun lüfer akınına uğruyor Çanakkale Boğazı...

Bu şölen kaçar mı?

Yooo bir oyuncakçı hiç değil!

2009-10-26T04:37:00.001-07:00

Sizce burası neresi?

Aklınıza ilk gelen "bir oyuncakçı" mı oldu? Yooo bir oyuncakçı hiç değil!

Aklınıza ilk gelenleri bir kenara bırakın. Hiç gelmeyenleri getirmeye çalışın.

Geldi mi başka şeyler? O halde bu tahminlerinizi aklınızın bir kenarında tutup aşağıdaki resimle tahminlerinizi eşlemeye çalışın.

Nasıl? Doğru tahmin etmiş misiniz? :))

Burası Kaz Dağları'nda umuma açık bir yer... Yani bir tuvalet... :))
Bu resimdeki yalnızca biri... yanyana 4 tuvalet birbirinden farklı biçimde dizayn edilmiş ama hepsinin içi böyle oyuncaklarla dolu... Tuvaletin işletmecisi "Karınca Mehmet" adında epeyce ilginç bir adam... Başındaki hasır şapkasına zeytin dalları ve minik oyuncaklar iliştirmiş. Konuşunca ilginçliğini salt görünütüsünde değil ruhunda da taşıdığını görebilirsiniz.

Bir diğer tuvalet böyle... Alaturka olduğu için oyuncaklar aşağılara dek döşenmemiş ama müzik yayını da dahil aksesuarlar tam tekmil. :))

Erkeklerin tuvaletinden bir bölüm. (lavabo köşesi)

Kaz Dağları'na yolunuz düşerse Çanakkale'den İzmir'e giderken Küçükkuyu'ya varmadan sağ tarafta, mor renkte tek katlı bir bina... uğramadan geçmeyin... :)

Kullanmanız şart değil... (Doğrusu ben kullanamadım :))) )